Kısa Metrajlı Film Gibiydi Dünya

Bu cinneti soldan giderken buldum, solgundu

Verdiği sır yüzüme yağmurun: damla biraz kurşun

Dişimin kovuklarına sığınan ağrı, gece, vuruluşu soğuğun

Gazete yanık, harlıyor güneşi kan ter, curcuna vesair

Ayak izlerimizde köpekler dolaşıyor iki ayaklı şimdi

Biz ne tarafa dönsek arkamızda kalıyor dünyanın leşi

Kimseden habersiz ölmek istiyorsam bir bildiğim vardır

Tutmamıştır münzevilik, dervişlik ve bil umum güzellik

Kuklamıza ölüm nedir öğretsin konuşmayı bilmeyen kötürüm cinler

Zarını kırsın en çetrefilli yanından kemikler yani bu kumarın

Rulet bu hani bir sen bir ben ölmesek her gün, ölür gibi yapmasak ya da

Ayağımıza geçirdiğimiz kadar bile değerli değil ki dünya

Ne süründüğümüz belli ne başımızı dik tutmayı öğrendik

Bir ömür bekledik geçerken uğrasın diye ölüm

Kestik caddeleri, uzayan yolları bir yerinden ve sesini faili meçhullerin

Giden dönmeyecekse gitmeliydik ki dönmeyi sevmeyen bizler

Yerinde duramayan aciz bir kütlenin üstünde gece gündüz dönerek

Hayır hayır yapamazdık, delirmek işten değildi…

Sevemezdik zira kısa metrajlı sıkıcı bir film gibiydi dünya